Bezsenność

Kiedy sen nie przynosi nam odpoczynku, nie regeneruje i nie uspokaja nas, możemy mówić o bezsenności. Jesteśmy niewyspani, a więc często następnego dnia czujemy się zmęczeni. Bezsenność bywa wielkim cierpieniem, dezorganizuje codzienne życie, może być przyczyną wielu chorób. Albo ich skutkiem.

Najczęściej skarżymy się na: trudności z zasypianiem, płytki sen, wybudzanie się w ciągu nocy oraz zbyt wczesne budzenie się nad ranem.

Bezsenność dzielimy na:

• Bezsenność przygodna - trwa kilka dni i najczęściej jest związana z ostrą reakcją na stres lub z daleką podróżą związaną ze zmianą stref czasowych.
• Bezsenność krótkotrwała - trwa od kilku dni do trzech tygodni. Jest przedłużającą się reakcją na stres, na żałobę lub zaburzeniem adaptacyjnym albo jest też objawem towarzyszącym nagłej chorobie somatycznej.
• Bezsenność przewlekła - trwa dłużej niż trzy tygodnie. Jej najczęstsze przyczyny to schorzenia somatyczne i/lub zaburzenia psychiczne (np. zaburzenia lękowe, zaburzenia nastroju). Ten rodzaj bezsenności zdecydowanie wymaga interwencji lekarza psychiatry specjalizującego się w leczeniu zaburzeń snu.

Bezsenność można i trzeba leczyć.

O ile w przypadku bezsenności przygodnej i krótkotrwałej możemy doraźnie stosować leki nasenne, przy bezsenności przewlekłej używanie leków nasennych nie jest właściwym sposobem leczenia - chociaż leki nasenne mogą być stosowane jako leki dodatkowe.

Do metod niefarmakologicznego leczenia bezsenności należą: psychoedukacja, informacja o zasadach higieny snu, kontrola bodźców, ograniczenie pór snu, techniki relaksacyjne, psychoterapia poznawcza. Gdy te wszystkie metody nie przynoszą oczekiwanego rezultatu, lekarz - na podstawie wywiadu i badania pacjenta - podejmuje decyzję o ewentualnym leczeniu farmakologicznym.

Poleć znajomym